__________________________________________________________________________________________________________________________
......................................................"Η συμφιλίωση των πολιτισμών περνά μέσα από την οικουμενικότητα της Παιδείας"
__________________________________________________________________________________________________________________________
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ανάγνωση αρχαία ελληνική νάγνωσις ναγιγνώσκω - ανάγνωση θηλυκό // η κατανόηση ενός γραπτού κειμένου, μέσα από τηναναγνώριση των συμβόλων του // συνώνυμα: διάβασμα // η απόδοση ενός γραπτού κειμένου με προφορικό λόγο ενώπιον ενός ακροατηρίου ή όχι // (σχολείο) το μάθημα στο οποίο οι μαθητές μαθαίνιυν να αποδίδουν προφορικά ένα γραπτό κείμενο // (συνεκδοχικά) το κείμενο του παραπάνω μαθήματος // η κατανόηση των συμβόλων μιας άγνωστης ακόμη γλώσσας, η αποκρυπτογράφηση // η πρώτη προσέγγιση των ρόλων ενός θεατρικού έργου, κατά την πρώτη κοινή συνάντηση των ηθοποιών που θα τους ερμηνεύσουν // ο τρόπος ερμηνείας ενός μηνύματος με πολλές σημασίες.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ (Translate)

Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

ΑΝΕΚΔΟΤΟ: Ο βοσκός και τα προβατάκια


Σ' ένα μικρό ορεινό χωριουδάκι, ένας βοσκός παρακολουθεί αμέριμνος τα προβατάκια του όταν μία Mercedes σταματάει.. κι ένας κουστουμαρισμένος τύπος κατεβαίνει και τον πλησιάζει χαμογελαστός.
"Καλέ μου φίλε βοσκέ, έχω να σου προτείνω κάτι"
"Για λέγε παλικάρι μου"
"Αν βρω πόσα πρόβατα έχει το κοπάδι σου χωρίς να τα κοιτάζω και να τα μετράω, θα μου δώσεις ένα δωρεάν. Συμφωνείς ;"
"Δε βαριέσαι, πλάκα έχει. Σύμφωνοι !!"
Βγάζει ο τύπος ένα laptop το συνδέει με το κινητό του κι αρχίζει σα μανιακός να πληκτρολογεί ... τα χέρια του έτρεχαν σαν τρελά πάνω στο πληκτρολόγιο. Ιδρωμένος γυρίζει κάποια στιγμή και του λέει

"Έχεις 547 πρόβατα"
"Ορέ μπράβο, το βρήκες!! Αντε πάρε ένα, χαλάλι σου"
Βουτάει ότι βρίσκει μπροστά του ο τύπος, μαζεύει τα συμπράγκαλά του και πάει να φύγει.
"Ορέ για περίμενε λίγο. Αν βρω τι δουλειά κάνεις θα μου αφήσεις πίσω το ζώο μαζί με 1.000 Ευρά ;"

Το σκέφτεται λίγο ο τύπος.
"Εντάξει, σύμφωνοι. Τι δουλειά κάνω;"
"Είσαι σύμβουλος επιχειρήσεων!!"
Κόκαλο ο άλλος !!!

"Πως το κατάλαβες ;;;;;"
"Ε, απλό ήτανε. Πρώτον, ήρθες χωρίς να σε φωνάξει κανείς, δεύτερον, μου είπες κάτι που ήδη ξέρω και θέλεις και να πληρωθείς από πάνω και τρίτον,
δεν ξέρεις τίποτε για τη δουλειά μου γιατί απ όλο το κοπάδι εσύ διάλεξες και πήρες το σκύλο μου !!"

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014

Marinaleda - Μια ουτοπία στη μέση της Ισπανικής κρίσης


Από τον Γιάννη Μπαμπούλια *

Η Marinaleda είναι μία μικρή αγροτική πόλη 2,700 κατοίκων στην Ανδαλουσία της Ισπανίας, που υπό φυσιολογικές συνθήκες δεν θα έπρεπε να την ξέρει κανείς μας.

Παρόλαυτα το όνομα της απασχολεί συχνά τα διεθνή μέσα ενημέρωσης καθώς και τα Ελληνικά. Η Marinaleda έχει μία ιδιαιτερότητα: 0% ανεργία. Ένας “επαναστάτης” κουμουνιστής δήμαρχος (που μπλουζάκι με το όνομα του κοσμούσε την γραμμή των H&M για ένα φεγγάρι) και άνθρωποι πρόθυμοι να εργαστούν για το κοινό καλό είναι ότι απαιτείται για να στηθεί μία άναρχο-κομμουνιστική κοινότητα καταμεσής της Ισπανίας, που τόσο πριν όσο και τώρα κατά τη διάρκεια της κρίσης, είναι κάτι σαν φάρος που δείχνει προς μία πιθανή εναλλακτική. Όλοι δουλεύουν για το σωματείο της πόλης, οι εργασίες και οι μισθοί είναι ίσοι, κοινές αποφάσεις για το πως θα διαχειριστούν τον προυπολογισμό και αλληλοβοήθεια σε κάθε τομέα, είναι τα χαρακτηριστικά για τα οποία είναι περήφανοι οι κάτοικοι. Φυσικά τα πράγματα δείχνουν πάντα πιο ειδυλλιακά απ’ έξω, και η Marinaleda μπορεί να κρύβει πολλά από τον έξω κόσμο. 
 Ο Βρετανός δημοσιογράφος Dan Hancox θέλησε να επισκεφτεί αυτή την Ουτοπία για την οποία είχε ακούσει τόσα από τα φοιτητικά του ακόμη χρόνια, όταν και πέρασε μερικούς μήνες στην Σεβίλλη. 
Πρόσφατα, κυκλοφόρησε τις εμπειρίες του από την επίσκεψη του στην Marinaleda στο self-pubished βιβλίο του “Utopia and the Valley of tears”. Κατά το ήμισυ καταγραφή της χαρμολύπης που χαρακτηρίζει την Ισπανική ψυχοσύνθεση στην άλλοτε μεγάλη Σεβίλλη εν μέσω κρίσης (πολύ παρόμοια οπτική και εκφράσεις με τους Έλληνες όπως μπορεί εύκολα να καταλάβει κανείς διαβάζοντας το βιβλίο), η καταγραφή του Hancox μεταφέρει γνώριμα σκηνικά καθώς μιλάει με τα απομεινάρια των Indignados και καταγράφει την παρακμή του κινήματος που για λίγο χαρακτήρισε την γενιά μας. Το άλλο μισό μας μεταφέρει εντός της Marinaleda, στα άσπρα κτίρια που χτίζονται από τους εργάτες στην άκρη της πόλης για να στεγάσουν τους νέους κατοίκους (υπάρχει λίστα αναμονής για τα σπίτια αυτά, και νοικιάζονται για 15 ευρώ το μήνα), στον τηλεοπτικό σταθμό που μεταδίδει συνήθως τον Gordillo να διαβάζει ανακοινώσεις για απεργίες και νέους αγώνες καθώς και... ποιήματα του, στα μπάρ που είναι επίμονα γεμάτα και τις καθημερινές και το attitude της πόλης απέναντι στη μόρφωση, την ασφάλεια (δεν έχουν αστυνομία) και την θρησκεία (έχουν εκκλησία αλλά δεν έχουν ιερέα). 

 “Όταν πρώτο-φτάνεις, η Marinaleda μοιάζει με οποιαδήποτε άλλη μικρή πόλη της Ανδαλουσίας, ελιές απλώνονται προς τον ορίζοντα, παιδιά κλωτσάνε μπάλες σε φθαρμένους πέτρινους τοίχους, και ομπρέλες που κουνιούνται από το αεράκι έξω από τα τοπικά bar. Σύντομα αρχίζεις να προσέχεις τις μικρές διαφορές: Δεν υπάρχουν διαφημίσεις και μεγάλα brands, οι δρόμοι φέρουν ονόματα όπως του Fermín Salvochea, του αναρχικού δημάρχους τις Cadiz από τον 19ο αιώνα, του Salvador Allende, του Federico García Lorca και του Pablo Neruda.” 

 Το βιβλίο καταλήγει σε μία συνέντευξη με τον “επαναστάτη” δήμαρχο της κωμόπολης Juan Manuel Sánchez Gordillo: “Στο γραφείο του δημάρχου κρέμεται ένα πορτραίτο του Τσε Γκεβάρα, μαζί με τρεις σημαίες: μία της Ανδαλουσίας, μία για την δεύτερη Ισπανική Δημοκρατία (την κυβέρνηση που έριξε το πραξικόπημα του Franco), και μία κόκκινη, λευκή και πράσινη για την ίδια την Marinaleda; είναι πολύ καθαρό και απολύτως ακατάστατο. 
Στη μία γωνία ένας πίνακας με γράμματα/μουτζούρες, bullet points και περίεργα βελάκια; Απ’ ότι καταλαβαίνω, αυτός είναι ο προϋπολογισμός της πόλης.” αρχίζει η αφήγηση που συνεχίζει με τον Gordillo να περιγράφει το όραμα του. "Οι ουτοπίες, δεν είναι χίμαιρες, είναι τα πιο ευγενή όνειρα που κάνουν οι άνθρωποι. Το όνειρο της ισότητας; το όνειρο ότι η στέγαση είναι δικαίωμα όλων, γιατί είσαι άνθρωπος, και όχι ένα εμπόρευμα για να γίνεις προϊόν σπέκουλας; το όνειρο ότι οι φυσικοί πόροι – για παράδειγμα η ενέργεια – δεν θα έπρεπε να είναι στην υπηρεσία των πολυεθνικών, αλλά στην υπηρεσία του λαού.
 Όλα αυτά είναι όνειρα που θα θέλαμε να μετατρέψουμε σε πραγματικότητα. Πρώτα, στο μέρος στο οποίο ζούμε, με την γνώση ότι ο καπιταλισμός μας περικυκλώνει από παντού; και έπειτα, στην Ανδαλουσία, και στον κόσμο." Πώς τοποθετεί κανείς τον εαυτό του εν καιρό παγκόσμιας κρίσης είναι φυσικά το κεντρικό θέμα του βιβλίου. Υπάρχουν αναφορές για μία άτυπη καταπίεση που δέχεται όποιος κοντράρει τον δήμαρχο, αλλά και άνθρωποι που ορκίζονται ότι στην “ουτοπία” βρήκαν το νόημα που έλειπε απ’ τη ζωή τους. Το συχνά αιχμηρό χιούμορ του Hancox παρεισφρέει στις γωνίες που οι “επαναστάτες” θα ήθελαν να κρατήσουν κρυφές και οι αντίπαλοι τους υπερτονίζουν, τις φέρνει στο φως, τις ζυγίζει απέναντι στα συναισθήματα με τα οποία τον άφησε η Marinaleda και αφήνει να βγάλουμε τα συμπεράσματα μας.
 Όπως έλεγε και ο πατέρας του νεο-φιλελευθερισμού Milton Friedman, εν καιρώ κρίσης “πρέπει να είμαστε εκεί, έτοιμοι, με λύσεις και παραδείγματα για να επιτύχουμε την αλλαγή”. Όταν, και αν, έρθει η ώρα που χρειαζόμαστε μια εναλλακτική στον καπιταλισμό, μπορεί η Marinaleda να γίνει παράδειγμα προς μίμηση; 
Καιρός να αρχίσουμε να μελετάμε την βιωσιμότητα των ουτοπιών μας, και η μικρή κωμόπολη της Ανδαλουσίας, μπορεί να χρησιμεύσει ως μέτρο ίσως. 


_________________
 * Πηγή: www.lifo.gr

Σάββατο, 18 Ιανουαρίου 2014

Η φωτογραφία από το μουσείο της Ακρόπολης που κάνει τον γύρο του κόσμου



Φωτογραφία που απεικονίζει τις Καρυάτιδες από το Ερέχθειο της Ακρόπολης κάνει το γύρο του κόσμου. Στο πάνω μέρος της φωτογραφίας φαίνεται η Καρυάτιδα που μεταφέρθηκε από τον Λόρδο Έλγιν στην Αγγλία και σήμερα στολίζει το Βρετανικό Μουσείο, ενώ στο κάτω μέρος απεικονίζονται οι υπόλοιπες πέντε Καρυάτιδες του μουσείου της Ακρόπολης με κενή τη θέση της έκτης Καρυάτιδας.

Δείτε τη φωτογραφία:



http://www.aftodioikisi.gr/politistika/i-fotografia-apo-to-mouseio-tis-akropolis-pou-kanei-ton-giro-tou-kosmou

Ο δαίμων του τυπογραφείου «χτυπά» και τους NYT -Ανακάλυψαν μετά από 100 χρόνια ένα λάθος στο εξώφυλλο που άλλαξε τα πάντα |



Ο δαίμων του τυπογραφείου «χτυπά» και τους NYT -Ανακάλυψαν μετά από 100 χρόνια ένα λάθος στο εξώφυλλο που άλλαξε τα πάντα
Μπορεί το εξώφυλλο κάθε εφημερίδας πριν τυπωθεί να περνάει από δεκάδες μάτια... αυτό όμως δεν σημαίνει ότι είναι αδύνατον να ξεφύγουν τυπογραφικά λάθη ακόμα και στα πιο ισχυρά δημοσιογραφικά γραφεία.
Ο «δαίμων του τυπογραφείου» φαίνεται πως «χτύπησε» ακόμα και τους New York Times, που κυκλοφορούσαν εδώ και δεκαετίες με λάθος εξώφυλλο. Μάλιστα, το τυπογραφικό λάθος αποκαλύφθηκε μετά από 100 χρόνια.
Ολα ξεκίνησαν το 1898 όταν η εφημερίδα εξέδωσε το 14.500 φύλλο της. Ωστόσο, όπως αναφέρει η independent, στο εξώφυλλο αναγραφόταν ο αριθμός 15.000, ένα λάθος που κανείς τότε δεν αντιλήφθηκε. Μάλιστα, στις 14 Μαρτίου του 1995 η εφημερίδα γιόρτασε «πρόωρα» τα 50.000 φύλλα της, κάτι που έπρεπε να συμβεί στις 26 Ιουλίου του 1996.
Την αποκάλυψη του τυπογραφικού λάθους έκανε τυχαία, και μετά από 100 χρόνια, ο βοηθός ειδήσεων, Aaron Donovan ο οποίος χρησιμοποιώντας ένα πρόγραμμα από την ίδρυση της εφημερίδας, παρατήρησε ότι υπάρχει κάποιο λάθος.
Η σύνταξη της εφημερίδας αποφάσισε την 1η Ιανουαρίου το 2000 να διορθώσει το λάθος και να γυρίσει το... χρόνο πίσω.

____________
Πηγή: iefimerida.grhttp://www.iefimerida.gr/node/139364#ixzz2qpMzx9PJ